Nieuwe banen waren er niet, werken aan de lopende band kon ook niet. "mevrouw u bent te oud, u heeft dan wel een mooi CV, maar dat wil niet zeggen dat u in de productie zou kunnen werken. Er zijn nog 200 werkzoekenden voor u, die daar wel ervaring in hebben." Ja dat was een duidelijk antwoord: De keuze was kristal helder, wachten op iets wat niet komt, of zelf actie ondernemen.
Ik dacht na over taken waar ik goed in was. Dat was duidelijk beveiligen en dan met name in noodsituaties en leidinggeven. Het kon me niet vreemd genoeg af gaan of ik was er vaak wel als eerste bij. Zowel op mijn werk als bij extreme situaties op straat. Daarnaast had ik een enorme grote passie voor werkhonden, een gen dat ik van mijn vader had gekregen, maar door vorige banen geen ruimte en tijd voor had gekregen. Ook had ik vanaf mijn prilste jeugd al oog voor zaken die niet aan de 'haak' waren. Ik zag gewoon dingen die anderen niet zagen: het stelen van een krantje bij de winkel. Het gluren bij iemand naar binnen, of het lastig vallen van alleenstaande vrouwen. Zo klein als ik was, die aanleg was al aanwezig.
En een nieuw concept rees op uit de horizon.....
Het duurde niet lang of ik stond in 'vuur en vlam' voor mijn nieuwe, totaal vanaf het begin, op te bouwen bedrijf. Het bedrijf zou gedoopt worden met de naam;
Beaufort Security. Een frans woord dat staat voor mooi huis, of fort, in mijn eigen beleving een onverwoestbaar fort, wat in de zee staat en elke golfslag op zich in laat slaan om vervolgens onverwoestbaar overeind te blijven staan. Het zou een veilige thuishaven zijn voor diegenen die het toekwam, daarmee doelde ik voor mezelf de nieuwste generatie, waaraan ik me graag onderworpen, en verplicht voel, iets goeds achter te laten, al is het maar een druppel op de gloeiende plaat. Als ik nu in de onschuldige kijkers van een klein kind kijk, dan weet ik voor mezelf waar ik het allemaal voor doe en hoe het ook afloopt, dat is dan de prijs die ik er voor wil betalen. De Beaufort van de betekenis windkracht Bft van 0-12 was hierbij het mooiste element van de 4 elelementen, zeker omdat ik van de elementen lucht en water houdt. De naam was geboren en ik bruisde van de energie. De innerlijke stem in mij had 100% vetrouwen en zoals altijd gaf ik gehoor aan deze verplichtende, bijna 'heilige' roep om iets achter te kunnen laten in het leven. Eens in de zoveel tijd 'weet' een mens dat iets gaat lukken, we kennen het allemaal. Dit was krachtig zo'n moment waaraan je alleen maar gehoor wilt geven.
Het duurde niet lang of ik ging meteen nadenken over de hond die me in mijn nachtelijke avonturen en bizarre omstandigheden zou gaan begeleiden. Uiteindelijk had ik niet het makkelijkste concept bedacht. S'nachts alleen op surveillance, afgaand op brandalarmen, inbraakalarmen, op de industrieterreinn en het liefst de daders ook nog eens aanhouden, want daarmee is mijn boodschap pas echt duidelijk. Er moest een hond bij me passen, die net zoals ikzelf was. Lief en zacht in privesfeer met een gulle hand, maar scherp, recht door zee, alert en niet bang, op het werkveld. Ik zat nog na te denken of het een jonge, zelf af te richten hond zou worden, of een hond die alles al kon. Maar het lot kwam vanzelf uit de hemel vallen.
Door een mailtje met voorzitter van een hondenclub, kwam deze gedachte over een jonge of oudere volleerde hond ter sprake en hij schreef terug: 'misschien is onze Azor wel iets voor jouw, kom maar gewoon kijken op de club, dan neem ik hem mee. Zo gezegd zo gedaan.
Het klinkt vreemd zoals ik het vertel, maar ook velen zullen dit herkennen. In de verte zag ik de voorzitter op de fiets aankomen, met Azor aan de lijn. Daar kwam een prachtige hond het veld opdraven, hij had een eigenzinnige uitstraling en ik wist het meteen. Dit wordt mijn hond. In mijn hele leven heb ik nog nooit zoiets meegemaakt als' liefde op het eerste gezicht' en dat leek me altijd een beetje onmogelijk, maar ook daar zit een waarheid in...het was, iets eenvoudiger gezegd: de klick .
 |
| De grootste aanwinst voor Beaufort.. |
Ik gaf de eigenaar meteen te kennen dat ik hem graag wilde kopen. We begonnen met het opbouwen van contact. Ik reed regelmatig naar zijn hok en ging hem uitlaten. Wat later probeerde ik hem mee te nemen om te kijken of hij geschikt was om in de auto mee te rijden en ik begon met hem te trainen. Hij was al gediplomeerd politiehond en ik had van trainen op dit nivo, totaal geen ervaring. Dat leverde bijzondere capriolen uit. Zo nam Azor me weleens op sleeptouw als hij de pakwerker zag , en voelde ik met net Zorro die achter een paard werd meegesleurd. Over windkracht gesproken...Azor was een echte tornado!! Het sfeertje op de club was opperbest en als enige kleine vrouw op dat moment, moet dat aardig op de lachtspieren hebben gewerkt. Maar ik vond het heerlijk, de avonturen met Azor en de clubleden waren altijd gezellig. Toen kwam de dag dat ik hem meenam naar huis....
Hij kreeg een dekentje en dat vond hij super. Hij was een kennel gewent, maar dit vond hij wel lekker. Hij kreeg veel aandacht en veel extra rondjes buiten lopen... en toen was het avond en tijd om te gaan slapen... Weg van zijn vertouwde baas waaraan hij zeer gehecht was en weg van zijn eigen slaapplaats, zijn kennel..
Nu lag hij daar...in de woonkamer met een wollig dekentje. Een diepe zucht en hij deed zijn ogen dicht...
s' Nachts kwam ik nog een paar keer uit mijn bed om hem te kijken of alles oke was.
En een hond lag in een nieuw huis, een donkere ruimte...bij een ander roedel...een ander dekentje en een ander maatje waarmee hij nog veel avonturen tegemoet zou gaan..
En de stilte van de nacht nam het over...
