Azor, mijn viendelijke, sociale mechelaar weet precies wanneer er iets niet, naar mijn gevoel, klopt. Gasten kunnen altijd vrij ons huis binnenkomen. Zodra de deurbel gaat neem ik hem mee naar de voordeur, dan mag hij even aan de persoon die binnenkomt kort kennismaken. Even de geur van de persoon in zich opnemen, en dan is het oke. We werken immers altijd samen, dus, ik zou geen reden kunnen bedenken, dit niet te doen als we thuis zijn. Dan is alles oke en gaat hij weer op zijn plek liggen en vrouwtje kan dan in gesprek met het bezoek. Welkom in ons huis!! Tussentijdse controles neemt hij wel. Even weer een paar seconden naar de persoon toelopen en dan weer terug naar de plek. Diegenen die hem ongevraagd de aandacht gaan geven, krijgen hem vervolgens met zijn voorpoten op schoot. Ik geef een waarschuwing aan de persoon hem niet aan te halen, maar er zijn altijd liefhebbers die toch door willen gaan met knuffelen want zij ‘kennen’ immers hoe ze om moeten gaan met honden(??) Dit vind ik niet prettig, en ‘dat’ pikt de hond feilloos op.
Ja, en dan begint het verschil tussen bezoeker en roedeldier. Op dat moment is mijn hond al de baas. Het valt de bezoeker niet op, maar er wordt op dat moment (als de bezoeker hem ongevraagd blijft aanhalen), ongemerkt gespeeld volgens de spelregels van de hond. Het begint met knuffelen, dan een klein beetje aan de mouw knabbelen, wat vervolgens over gaat in hele kleine venijnige beetjes, die aanvoelen als prikjes, in de zachte huid van de arm en men zou bijna denken dat het per ongeluk gaat, spelenderwijs, maar het is een teken aan de wand.
Ik
schrijf dit bewust, omdat veel hondenliefhebbers willen knuffelen met de hond
van een ander, maar ook kleine kinderen in de familie. Dit kan echt niet
zomaar. Ik zou ook graag willen vragen aan ouders hun kinderen aan te leren dat
dit niet te doen, zonder strikte kennis van honden gedrag. Direct oogcontact en
over een hond heenbuigen betekent voor een hond heel iets anders dan ons
goedbedoelde geknuffel. En zeker niet met een hond die al het nodige heeft
geleerd met africhten, hij kent zijn kracht. Het is verstandig dit niet te
doen, en ook niet als hij om aandacht vraagt en ook zeker niet als de baas het
niet goedkeurt. Stemmingen zijn voor de hond heel duidelijk op te pikken.
Vergelijk het even met het volgende. Ik loop op straat en ik vind uw kind, of
uw man of vrouw zo schattig en mooi, en er
ongevraagd op los knuffelen, uiteraard met dezelfde goede bedoelingen! De
ouder, kind en partner reageren meteen (gezamenlijk) met een onaangenaam gevoel.
Er worden nl grenzen overschreden. Warschijnlijk krijg is een dreun tegen mijn
hoofd vanwege ongewenste intimiteiten. Zo ook met een hond, alleen bij een hond
pakt dat volgens zijn ‘instinct’ heel anders uit. Er zijn slechts een paar
mensen die dat kunnen en mogen, en ik weet bij wie het wel of niet kan.
Pasgeleden
een monteur aan de deur, die duidelijk met z’n verkeerde been uit bed was
gestapt…wat een vervelende sfeer bracht hij mee in huis. Ik baalde van zijn
gedrag en ging in de kamer achter mijn laptop zitten en Azor naast me op de
deken. Hij keek met gespitste oren de gang in waar deze jongen aan het werk
was….Het was hem blijkbaar ook allemaal opgevallen en op een gegeven moment
begon hij te grommen.. ‘Hey, kereltje, ik vind het prima dat je hem ook niet zo
aardig vindt, maar hij maakt uiteindelijk wel weer even ons verwarmingsketeltje
schoon en wat heeft deze jongeman wel niet meemaakt?’ Azor wordt stil maar zijn
draaiende ‘salamanderogen’ en bewegende oortjes, hebben geen rust en houdt de
monteur nauwlettend in de gaten. Dus toch nog maar weer even samen de gang in
en proberen een praatje met de jongeman te maken. Wie weet, knapt ie jongeman daar
wat van op en worrdt de sfeer ook weer wat aangenamer. Nee hoor, net zo stug
doorgaan. Oke..dus niet. Wij weer terug naar de kamer en een grom van Azor kwam
diep uit zijn borstkas rollen. Duidelijke boodschap, dus toch de tussendeur
maar dicht en Azor te kennen gegeven dat dit niet nodig is. Oke, dat was genoeg
om hem uit zijn stemming te halen…maar hij pikte de negatieve sfeer wel op.
Om
nog en laatste voorbeeld te geven.. heel vaak komen we tijdens het rondje lopen
een man tegen die even een praatje maakt. Leuk, gezellig, maar dan….de man
bepaalt plotseling dat mijn hond zijn allerbeste vriendje is geworden en duikt
over hem heen om hem eens flink te knuffelen terwijl hij er van op de hoogte
was dit niet te doen. Ach ja…’wij zijn nu inmiddels maatjes. Toch’?? Azor beantwoort
dit soort intimiteiten altijd met een duidelijke waarschuwing die iedereen
meteen begrijpt. Ik noem het zelf een krokodillenklapje. Je hoort zijn kaken/
tanden vlak bij het gezicht van de opdringerige knuffelaar dichtklappen:
Klats!!! En je ziet de persoon in
kwestie, de boodschap meteen begrijpen en ‘oh, er wordt niet gezoend vandaag’…
Waarom
dit stukje geschreven: ja, eigenlijk toch als een vriendelijk gebaar. Wees
voorzichtig.
Ook
een ‘sociale’ hond, is en blijft ‘een hond’ met zijn eigen ruimte en grenzen.
En
nu komt het allerergste wat iemand kan overkomen, en ik hoop dat ik daarmee (en Nikkie) mensen bereik, heel
goed op te passen. ‘Oh mijn hond doet niks' , is een veelgebruikt euitspraak.
Dus helaas moe ik deze zeer schokkend nieuw met foto's erbij plaatsen. Opdat men na ga denken
Ik
spreek daarbij de wens uitdat iedereen die de honden nog niet kennen, dit te
overdenken….
Peuter heeft 200 hechtingen nodig na aanval gezinshond
De tweejarige Joshua Mann werd door de Schaapshond van
zijn grootmoeder gegrepen nadat hij naar het dier uithaalde om het te aaien. De
peuter liep zeer ernstige wonden op aan zijn gezicht en moest in het ziekenhuis
behandeld worden aan de bijtwonden. De artsen wisten met ongeveer 200 hechtingen
de wonden te behandelen.Zijn moeder, Lisa Mann, die niet aanwezig was bij het
incident kwam in het ziekenhuis en schrok zich een ongeluk. Zij was in de
veronderstelling dat haar kind het bijtincident niet zou overleven.
Wij, als volwassenen hebben een taak….!!
laten
we die als volwassenen volbrengen..
